Home

Nou dat was het dan...

Ik ben gisteren aangekomen op Schiphol, na veel 'delays' want het was nogal stormachtig weer in Nederland en Duitsland. Na aankomst ook nog geen koffer te bekennen op de band. Een geluk bij een ongeluk, want het was toch maar 20 kilo die ik in de trein had moeten sjouwen. Na een emotioneel zien van paps en mams kan ik zeggen dat ik een geweldige 3 maanden heb gehad.

Marieke R. en ik zijn we enkele dagen weggeweest in Port Alfred en daar ben ik nog meer gaan onthaasten. Boekje lezen, lekker zwemmen (altijd goed voor mijn been).
Hierna ben ik alleen op pad gegaan. De gardenroute bekeken met een groep van in het totaal 2 Duitsers. Mijn Duits was optimaal na 3 dagen. Ik kon zelfs geen engels woord uitkramen. De tourleider wist veel over de route. En tijdens deze route heb ik afscheid genomen van Robberg (waar het ongeluk is gebeurd) en meteen nog een paar dolfijnen en robben gespot.

Vandaag ben ik naar Molly Blackburn gegaan, omdat ik graag een keer mee wil doen met het begeleiden van de kinderen.
En zo geschiedde... want Maaike is me opgehaald van mijn thuis. Om vervolgens bij de SPAR nog enkele lekkere dingen te kopen. Want ik wil graag afscheid nemen van de C*. Dus met paaseieren en pie-broodjes kom ik binnnen. Gezellig zitten eten in de bibiotheek. Ik ben ingedeeld alleen in klas 11B. Blijkbaar de grootste klas. Ik vind het prima. Ik wist zelfs nog de wiskunde sommen. Zo grappig. Ik ga terug in de tijd.
Enkele kinderen waren erg goed. Zij stonden voor de klassen om vervolgens anderen te vragen wat het antwoord zou zijn. De leraar heeft 4 sommen opgegeven als huiswerk. Gezamelijk hebben ze de sommen gemaakt, gebruikmakend van het schoolbord. Zie foto's. In de tussentijd komt Maaike de koeken uitdelen. De VITA cookies zijn erg voedzaam.
Ik vraag me wel af of de manier van begeleiden leerzaam is.

In mijn vrije tijd vind ik steeds meer lekkere restaurantjes in PE. Samen met Mirielle en Hanneke zijn we gaan eten in Mauro's. Hier hebben we een roosje gekocht die Hanneke uiteindelijk aan de knappe bediening gaf... eindelijk weer eens een avond waar ik krom heb gelegen van het lachen. Mensen ik heb mijn HUMOR weer terug! Eindelijk


Ik heb afgelopen vrijdag een presentatie gegeven aan grade 11 kinderen. Daar heb ik zo om gelachen en vooral het zweet brak me uit. Het was zo warm in de bibiotheek en vele kinderen die aandachtig aan het luisteren waren. Niet alleen een verhaal, maar ook een oefening gedaan met ze. Vooral veel vragen gesteld en ze betrokken laten zijn bij het onderwerp. Het onderwerp is mijn werk. Ofwel consultant zijn bij Pentascope.

Zo dat is afgelopen vrijdag gedaan door de dokter. Samen met Maaike ben ik naar Dr. Gajjar geweest. Vooraf een x-ray gemaakt om te zien of alles nog goed staat. Dat was het dus. "Ik heb mijn enkel verzorgd alsof het mijn eigen kind is": zegt Carlien.

Met een boormachine heeft hij het gips eraf geboord. In mijn ogen ontstond paniek. Ik moest daarom eerst met mijn hand tegen de schuurboor aanhouden. Kijk zegt de dr. het gaat niet door je huid heen. En dat had hij dus mooi mis. Tijdens het boren ram in mijn huid. Aaaargh. Hij hield wel meteen op en zorgde ervoor dat de netjes werd vervolgd. De twee stukken worden van mijn been geschreurd. Wilde ik het meenemen vroeg dr. Gajjar. In de tussentijd hebben twee mensen erop geschreven. Een dronken man: "I love you". Lief alleen wat weet hij daarvan. hahah en Adrian van Liebenhaus. Zie de tekst op de foto. Valt jullie iets op?

Deze afgelopen week was vooral in het teken van bezoek brengen aan de principal. Afspraken maken over wanneer starten op een school.
In totaal gaan we van start bij 3 scholen. Limakhaya, Gelvandale en Mollyblackburn.

Het is bij Mollyblackburn vooral kijken wat verbeterd kan worden. Avril heeft de eerste Community Stars bijeenkomst er leuk begeleidt. Ze is begonnen met elkaar voorstellen. Door je naam te zeggen en dan een dier. Jemig wat is dat moeilijk. (foto 1) Gelukkig ga het per dag makkelijker. Rianne en Maaike hebben deze week de leerlingen huiswerk begeleiding geven. Er zijn in totaal 9 klassen van GRADE 11 en zes klassen van GRADE 12 (laatste klas).  Ik ga een rooster maken, zodat we wat meer vooruit gaan plannen.


En as vrijdag is de planning dat ik een presentatie ga geven over mijn werk. Dat wordt lekker interactief. Doen en laten ervaren.

Eindelijk kan ik dan aan de slag bij het project Ready4life. Hier ging ik toch echt voor naar Zuid Afrika. En vanaf half januari is het dan zover.

Wat houdt het project in?

Ready4life begint dit jaar met twee projecten - Ready4life secundairy school en back to school.
Wat is wat.. Secundairy school is dat ik huiswerkbegeleiding geef en dat doe ik samen met de Community stars (C*). Daarnaast is de middag zo ingedeeld dat de leerlingen van grade 11 en grade 12 (dat wil zeggen dat ze afstuderen aan de ' high school' ) computerles, fun activiteit, huiswerkbegeleiding, sport activiteiten etc. worden geven. De relatie met de leraren gaan we verbeteren. want weinig leraren geven huiswerk op.
Daarnaast is de lerares/leraar dat verantwoordelijk is voor life orientatie direct betrokken met ons project. Want daar gaat het om wat kan de leerling doen nadat ze is afgestudeerd.

Inderdaad mams het stopte abrupt want ik werd er tot drie keer uitgegooid en al het geschrevene was dus verdwenen...

Hier het vervolg!

Ik begin met een foto van de garage waar Marieke een jaar lang in heeft gewoond. Bijzonder he. Marieke heeft een jaar in de Kleinschool township gewoond en gewerkt. Een ervaring dat ze nu goed kan gebruiken bij haar werk NU.

Geld en alcohol/drug probleem is dat veel voorkomend?
Tijdens onze rit door de township hebben we in Kleinschool veel leuke gesprekken gevoerd met jongeren en moeders. In de wijk heeft Marieke dus gewoond in een garage. (Of had ik dat al verteld...)
De kinderen zijn stoer, ze doen hun vingers op een bepaalde manier - zie foto. Dat heeft iets te maken met Westside (een gangstergroep in Amerika...). Zo klein als ze zijn, copieren ze snel het gedrag van grote jongens...

Het wonen bij Marieke is lekker relax en ik hobbel mee met alles wat op haar pad komt. Zo ook dus dit afgelopen weekend. Vijf mannen (Tom, Henny, Arnold, Stan en Rutger) uit Nederland komen op bezoek om meer te weten van Marieke haar verblijf en werk hier en wat leuk was, was dat ze zoveel vragen stelde.

Het weekend heb ik samen met hun een townshiptour gedaan. Tevens gezellig wezen uiteten bij de Thais en bij Boardwalk (een toeristenplek met allemaal leuke restaurantjes aan het water- mooi aangelegd dus).

Maar hieronder enkele vragen die veel indruk op mij hebben gemaakt:

Hoeveel verdienen de mensen in Afrika?
Blijkbaar is het zo dat zwarte mensen (Coloured en Xhosa) tot R3.000 verdienen (dit is dus 300 Euro). En witneusen (Boeren) van R3.000-10.000.

Alweer een tijd geleden ben ik in het weekend naar Addo olifantenpark gegaan. Eva, Rianne en ik zijn met z'n drieeen naar Addo gereden. 's-ochtendsvroeg een game met een ranger geboekt.

Het olifantenpark staat op het programma.
In een woord: geweldig om baby olifantjes te zien. En vooral veel wombats (zie je het ze eten met de voetjes op de vloer), je kent ze wel van de film 'de lionking'.

Hieronder enkele fotootjes. Geniet.

De afgelopen maandag ben ik naar de specialist geweest. Dr Gajjar heeft me geholpen met vooral veel vragen te beantwoorden. Hij zegt dat de enkel goed geneest. Voor de komende 3 weken laten we de gips erop zitten. En moet ik er niet op staan. Dus krukken en huppen.

Hierna zal ik er een week overdoen om te leren lopen. Dus vanaf de eerste week van februari ben ik weer vrij. En dat geeft me een heerlijk gevoel. Ik kan weer nadenken of ik op vakantie ga. Want lopen als een kievit en auto rijden is er dan gewoon weer bij.

Helaas heeft Tineke aangegeven niet meer te komen om samen met mij op vakantie te gaan. Ik begrijp het prima want je wilt een actieve vakantie en dat kan ik natuurlijk niet bieden. Dus ik ga op zoek naar een goed alternatief voor de vakantiemaand. Ik weet nu zeker ik blijf. Want Dr. Gajjar geeft aan met steunkouzen en nog een soort steuniets kan ik gewoon weer op pad en vakantie vieren.

Hebben jullie nog tips?

Oud en nieuw in Zuid Afrika was een avontuur met een gehuurde auto (zwarte Nissan met 4 wieldoppen) en met z'n drieen (Eva, Rianne en ik) zijn we erop uitgetrokken.

De reis ging van Graaff-Reinet naar Nieu-Bethelem (jezus de naam vergeten en mijn loney planet - de bijbel van Eva).

Hieronder de foto's van Graaff-Reinet. Heerlijke kamer met airco. (Het was namelijk minstens 40 graden daar in de binnenlanden). De eerste dag hebben we het stadje per auto verkend. Oja de reis ernaartoe was gaaf. Je ziet impalas, aapjes en vele andere gedierte gewoon rondlopen. Rianne heeft perfect de auto over de wegen gesheest. Met ong 100-120km per uur. Ze gaf wel aan dat de auto nogal losjes op de weg lag.

May you have the gladness of Christmas, which is HOPE,

the heart of Christmas which is LOVE,

the spirit of Christmas, which is PEACE.


Merry Christmas!

(gekregen van een vriendin in Suriname)


En het is alweer 2008.

Ik wens iedereen een liefdevol, inspirerend en spetterend 2008


Liefs,
Marieke

Ps zometeen mijn verhaal waar ik oud en nieuw heb gevierd.....

Zoals ik al zei een mooi aangepast programma. Want de laatste dag voor het spellenprogramma van Helevane kon ik niet aan. Want die vrijdagavond hadden we een braai als afscheid van Christiaan.
De karaoke was een groot succes en veel eten voor de community stars en van de vrijwilligers van het spellen programma Helevane. In totaal waren we met 30 mensen. Ik ben eindelijk in de tuin geweest en heb me uitstekend vermaakt. Veel dansende mensen gezien en zo nu en dan ook in mijn rolstoel enkele bewegingen gemaakt. Stipt om 23 uur is het feestje voorbij. Christiaan kreeg mooie speeches en dank worden.

Een weekend waar ik het rustig aan hebt gedaan (hoewel samen met Marieke, Christiaan en Rianne naar een uiterste puntje van PE, waar het protugeese schip is vergaan: sacramento. Zie foto).

Zondag afscheid genomen van Christiaan. Ik weet zeker we gaan elkaar zien als ik weer terug ben ik Nederland. HIj was een geweldige toffe peer!

Het weekend vol goede moed zijn we naar Plettenbergbaai gereden. In twee autos van redelijke kwaliteit zijn we naar deze toeristenplek gereden. Ik heb die avond heerlijk gegeten een maaltijd uit Mozambique met peri-peri kruiden. Jemig dat was scherp.

Heerlijk geslapen in het backpackershotel en de ochtend gezamelijk ontbeten. Op met lunchpakket en 1,5 liter water ben ik naar Robberg gereden. Met mijn nieuwe wandelschoenen aan, ben ik op zoek gegaan naar dolfijnen, walvissen en robben. De enige die we in het water zijn tegen gekomen zijn robben. Mooi gezicht. In de bergen naar beneden kijken en dan een schol robben bij elkaar zien. Het was prachtig weer.

De punt bereikt waar een huisje op staat, de weg terug. Onderweg stap ik dus verkeerd, waardoor mijn linker enkel verzwik en rechts zet ik snel me andere voet erbij en dan knak. De rechterenkel was 90 graden geknakt. SHIT. Dat was ook het enige wat ik kon uitbrengen...

Eerste week op het resource centre

Op maandag ben ik gestart met Avril, Franklin en Desira om de kinderen in Helevane te vermaken. De eerste dag vond ik het leukste. OPEN AIR dag, dat wil zeggen dat ik met mijn collega's naar de wijk gaan om daar op het speelplaatsje de kinderen te vermaken. Wat een sfeer. Zo leuk!

Hieronder enkele dingen dat we gedaan hebben: krijten op de vloer (hoewel dit gauw overgaat in krijten van elkaars gezicht. hahah), spirtueel dancing (de installatie van kerk is opgehaald en met muziek zijn enkele kinderen gaan dansen, vooral geen obscene gebaren.. en vooral op muziek met veel halluja en jezus), in de tussentijd was ik al aan het dansen geslagen en kreeg mijn eige kring met kinderen, moeders die in het midden zijn/haar kunsten liet zien. Dat was kicken joh!